N°13
Editeur responsable:
Jean-Luc Godard,
55, Tonnelet, B-4900 Spa

2004/2005
www.dialogue.com

info@dialogue.com

Nog niet zo lang geleden werden Britten aangemoedigd in hun professionele en formele kontakten “BBC English” of “Received Pronunciation” te gebruiken.

Vandaag de dag takelt de dominantie van dat accent af en daardoor worden regionale accenten (Noord Engels, Midlands, Zuidwests, Wales of Schots) meer en meer gebruikelijk.

Amerikaans Engels kent minder regionale verschillen. Het grootste verschil bestaat er tussen hoe ze in New York spreken en de zuidelijke staten, maar de rest van Amerika spreekt zo ongeveer met eenzelfde accent. Toch bestaan er nog andere accenten waar je minder gemakkelijk aan denkt: Australisch, Canadees, Zuid-Afrikaans en Iers Engels, allen verschillend van Britse en Amerikaanse accenten.

Zo’n grote variatie èn de afwezigheid van een eensluidend Standaardaccent kan je als buitenlander die Engels wil leren best bang maken. Gelukkig zijn er maar een paar echt “moeilijke” accenten, die zijn zelfs voor “native speakers” moeilijk begrijpbaar. Overigens is het voor buitenlanders vooral belangrijk met het eigen typische ritme van het Engels vertrouwd te geraken. Dat is, ongeacht het accent waarmee er gesproken wordt, duidelijk verschillend van het ritme van andere talen.

Je helpen dat typisch Engels ritme gewoon te worden en te integreren, is een belangrijk onderdeel van DialoguE-AngloScene cursussen. Van zogauw je door hebt hoe het Engels klanksysteem werkt en je oren voor Engelse frequenties zijn opengegaan, wordt Engels leren en spreken heel wat makkelijker. Je verlaat de cursus met het belangrijkste instrument om zelf verder te leren : een goed afgestemd oor.

Eens je zo een goed afgestemd oor hebt, ben je in staat woorden met je oren te herinneren in plaats van met je ogen. Dat is in het Engels erg belangrijk. Vergeet niet dat de Engelse spelling zo onregelmatig is dat je er, afgaand op de spelling van het woord, nooit zeker kan van zijn hoe het uitgesproken wordt.